ΠΑΤΡΑ-ΠΟΛΗ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ

«Πάτρα, Πόλη Μεταναστών»

 από την ΑΜΚΕ «Πλήρωμα 94»

Τετάρτη, 15 Σεπτεμβρίου 2010

Δημοτικό Θέατρο «Απόλλων»
Πλατεία Βασιλέως Γεωργίου Πρωτου 17, Πάτρα 26221
Τηλ: 2610 273613

Το Ερασιτεχνικό Σχήμα Πάτρας «Ρεφενέ» οργανώνει και παρουσιάζει το πλαίσιο καλλιτεχνικών εκδηλώσεων με τίτλο «ΦΙΛΟ-ΞΕΝΟΣ ΠΟΛΙΣ», οι οποίες θα διεξαχθούν το χρονικό διάστημα 15 έως 30 Σεπτέμβρη στο Αρσάκειο και στο Δημοτικό Θέατρο «Απόλλων».

Τις εκδηλώσεις θα ξεκινήσει η Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία «Πλήρωμα 94» με την εκδήλωση στο Δημοτικό Θέατρο «Απόλλων» στις 15 Σεπτεμβρίου, στις 8 το απόγευμα, με θέμα «Πάτρα, Πόλη Μεταναστών».

Μία ακόμα βραδιά μνήμης και τιμής από το «Πλήρωμα 94» κατά την οποία θα γίνει αναδρομή και αναφορά σε τρεις σπουδαίες προσωπικότητες-έκπληξη της πατρινής ιστορίας, που υπήρξαν μετανάστες -καθένας στην εποχή του- και άφησαν ανεξίτηλο το σημάδι τους στην πορεία της Πάτρας.

Την εκδήλωση συνιστούν υποκριτικά, μουσικά και χορευτικά δρώμενα από το καλλιτεχνικό σύνολο «Πολύτροπον», τη χορευτική ομάδα της Βίκυς Αγόρα «Χοροδράση» και ερασιτέχνες ηθοποιούς, υπό τη σκηνοθετική επιμέλεια του ηθοποιού και σκηνοθέτη Διονύση Βούλτσου, καθώς και μία προβολή ενός σύγχρονου ντοκυμαντέρ του τηλεσκηνοθέτη Σπύρου Ματθαιόπουλου.

ΤΟ ΣΚΕΠΤΙΚΟ ΤΗΣ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ

Το δεδομένο για την πόλη που ζούμε, την Πάτρα, είναι ότι αυτή, κυρίως και από τον λόγο ότι είναι ένα αρχαίο λιμάνι,  οφείλει την ίδια της την ύπαρξη στην μετανάστευση. Και η μετανάστευση , όπως αυτή εξελίσσεται πρακτικά στις μέρες μας, συνεχίζει να την επηρεάζει θετικά και αρνητικά. Τα θετικά συνήθως τα παραβλέπουμε και εντοπίζουμε την κριτική και την δράση μας στα αρνητικά. Βέβαια η καθημερινότητα αναδεικνύει συνήθως τις εικόνες αλλοδαπών μεταναστών και προσφύγων, συνήθως στα όρια της φτώχειας και του υποσιτισμού , να ψάχνουν για καταφύγιο και τροφή σε τόπους σκουπιδιών. Αυτό μας ευαισθητοποιεί και μας κάνει , ανάλογα με τις δυνάμεις μας, να βοηθάμε όπως μπορούμε. Πολλές φορές όμως αισθανόμαστε παρατηρητές σε ένα πρόβλημα που ξεπερνά τις δυνάμεις μας , το οποίο χρειάζεται κεντρικό και σοβαρό σχεδιασμό με ανάλογους οικονομικούς πόρους για να λυθεί, προς το συμφέρον των ανθρώπων, κατοίκων και μεταναστών.  

Όταν ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα του Ερασιτεχνικού Σχήματος Πάτρας «Ρεφενέ», μαζευτήκαμε να βρούμε το θέμα της εκδήλωσης που θα διοργανώσουμε, μοιραία σκεφτήκαμε τις απαισιόδοξες εικόνες των Αφγανών, των Κούρδων και των Σομαλών που λιμοκτονούν, τις φλόγες και τις μπουλντόζες που ανέσκαψαν τον καταυλισμό της οδού Ηρώων Πολυτεχνείου, την  εκμετάλλευση του ανθρώπινου εμπορεύματος των εμπόρων λαθρομεταναστών, την αύξηση της εγκληματικότητας στην πόλη μας, τους θανάτους ανθρώπων που ήλπιζαν σε μια καλύτερη ζωή, την ανασφάλιστη εργασία αλλοδαπών εργατών κλπ.

Όμως η μετανάστευση έχει οφέλη για όλους και θετικές επιπτώσεις όταν υπάρχει σωστή διαχείρισή της. Αυτό θέλουμε να αναδείξουμε. Ψάχνοντας την ιστορία των Πατρών και τηρώντας τον πυρήνα ενός εκ των σκοπών της εταιρείας μας -να διοργανώνουμε εκδηλώσεις μνήμης για προσωπικότητες της πόλης που δεν έτυχαν έμπρακτης αναγνώρισης με εκδηλώσεις ανάλογες της προσφοράς και της αξίας τους- παρατηρήσαμε ότι από τα 5-10 βασικά αξιοθέατα της πόλης μας, η συντριπτική τους πλειοψηφία ήταν σημεία που δημιούργησαν, άμεσα ή έμμεσα, μετανάστες. Ο Πατρέας, ιδρυτής και ονοματοδότης της πόλης ήταν ένας γηγενής Λακεδαιμόνιος. Ο Άγιος Ανδρέας , ο πολιούχος της πόλης με τον περίλαμπρο ναό του και εμβληματική θρησκευτική προσωπικότητα για την Πάτρα ήταν γεννημένος στην Ιουδαία, στην Μέση Ανατολή. Αλλά και ο Γουσταύος Κλάους, που η Μαυροδάφνη για την οποία ήμαστε περήφανοι και η εταιρεία του, που έκανε γνωστή την Αχαΐα σε όλα τα κράτη του κόσμου, ήσαν δικά του δημιουργήματα, ήταν ένας Βαυαρός που λάτρεψε την Πάτρα και την τίμησε, επιλέγοντας εδώ να ζήσει και να δημιουργήσει.

 Όλα στην Πάτρα θυμίζουν μετανάστευση περισσότερο από όσο νομίζουμε.  Το Δημοτικό Θέατρο και η Ευαγγελίστρια του Τσίλερ, το Δημοτικό Νοσοκομείο του Χάνσεν, η Αγγλικανική Εκκλησία φτιαγμένη από την Αγγλική Παροικία με πέτρες της Σκωτίας, το Ρωμαϊκό Ωδείο των ρωμαίων βετεράνων της Πάτρας, ακόμα και τα εκ Γαλλίας λιοντάρια της Πλατείας Γεωργίου.

Οι πρόγονοι πολλών από μας ήρθαν από τόπους ελληνικούς ως πρόσφυγες ξεριζωμένοι, άλλοι έφυγαν σε όλα τα κράτη της υφηλίου ως μετανάστες για μια καλύτερη ζωή και οι ίδιοι και τα παιδιά τους ζουν στο εξωτερικό πλέον,  ξένοι ήρθαν για λίγο και έμειναν εδώ για μια ζωή, αλλά και μεις που μένουμε εδώ, δεν ξέρουμε αν το αύριο , που τόσο δυσοίωνο μας παρουσιάζεται, θα μας καλέσει να εγκαταλείψουμε την «ασφάλεια» της πόλης μας για έναν άλλον τόπο. Καταλήγουμε, λοιπόν, αυτήν την εισαγωγή, δανειζόμενοι το γνωστό σύνθημα «Είμαστε όλοι μετανάστες». Τι ποιο αληθινό και πιθανό!

«AMKE Πλήρωμα 94»